Kadın duygularını bırakıp her zamanki gibi içgüdüleriyle bakar sevdiği renklere...Tanrı vergisi anaç tohumlarını bu sefer de yeşil sahalara serper.Anne -cocuk ilişkisi nasılsa takımı ile de ilişkisi de öyledir.Sevdiği takımın zaferlerinde sanki cocugu bir sınavdan birinci cıkarken ki gururu yaşar yüzündeki hafif tebessümle.Komsularına anlatırken cocugunun marifetlerini ballandıra ballandıra , cocugunun karsısında ise tabiki yapıcaksın daha iyi olmalısın daha cok çalışmalısın der tıpkı gönlündeki takım galibiyet aldıgı zaman yaptığı gibi.Onun cocugu her zaman en iyi olmalı felsefesiyle bazen elalemin cocuklarını bazen elalemin futbolcularını örnek gösterir daha çok kamçılasın ,daha iyi olsun diye. Cocuklar gibi sevdiği takımda isyan eder beni ne zaman takdir edeceksin diye ama bilmez kadının içindeki mutluluğu , sevinci...Kadın tutar kendini ,duygularını sımarmasın yeterki diye.
